Geen woorden

Zittend op het terras van ons ‘buitenhuis’ (een oude stacaravan overigens) kijk ik rustig rond. De buurman van 82 heeft net een kop koffie bij ons gedronken en z’n verhaal gedaan. Als hij weg is, zit ik gewoon stil te wezen.
Ik hoor vogels fluiten en kinderstemmen op de achtergrond.
De pas gekochte plantjes staan in de grond en in de potten.
De zon schijnt niet, maar het is toch fijn weer.
Manlief maakt zachte geluidjes naast me die ik géén snurken mag noemen…
Ik pak iets te lezen en verdwijn langzaam in een andere wereld.
Het wordt fris, we steken de buitenkachel aan. Ik voel er een blos van op mijn wangen komen.
Ik dwaal een beetje rond met mijn gedachten.
Dit is geluk. 
Ik voel innerlijke Vreugde.
Maar hoe omschrijf ik dat nou?
Net zomin als je geluk vast kunt pakken zijn er soms ook geen woorden voor.
Geluk voel je.
Dat hoop ik ook voor jou.